វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អវគ្រហៈ

នាម· noun [អៈ-វ័ក-គ្រៈ-ហៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-វ័ក-គ្រៈ-ហៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំង, ហេតុដែលនាំឱ្យទើសទាក់, ឧបសគ្គ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

គ្រឿងជំទាស់, គ្រឿងរារាំង, ហេតុដែលនាំឱ្យទើសទាក់, ឧបសគ្គ :

ឧទាហរណ៍

“ទៅមកពុំបាន ព្រោះមានអវគ្រហៈ។”

២

ក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតប្រើជាឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរាងដងកណ្ដៀវខ្មែរ (ៜ) នេះ (ហៅថា អវគ្រហៈ “វណ្ណយុត្តជាគ្រឿងធ្វើស្រៈ អៈ ឱ្យខ្ចាត់ចេញ”), សម្រាប់ប្រើតបទសន្ធិជាជំនួសស្រៈ អ, មានវិធីប្រើដូចគ្នានឹង អាប៉ុស្ត្រុហ្វិ៍ Apostrophe បារាំងសែស (') នេះ, ប្រើចំពោះតែភាសាសំស្ក្រឹត, ដូចជា សោ អបិ > សោ ៜ បិ, សោ អហំ > សោ ៜ ហំ, តេ អបិ > តេ ៜ បិ ជាដើម; បើភាសាសំស្ក្រឹតដែលសរសេរជាអក្សរបារាំង ប្រើជា So'pi, so'ham, te'pi។ ខាងភាសាបាលី មិនមានវណ្ណយុត្តនេះឡើយ, ប៉ុន្តែក្នុងវេយ្យាករណ៍ បាលី បើត្រូវការប្រើ (') នេះ (តាមសម័យនិយម) ជា សោ'បិ, សោ'ហំ, តេ'បិ ...ក៏បាន (ដើម្បីឱ្យស្រឡះភ្នែក)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើជា អវគ្រោះ ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. អវគ្រហ; បា. អវគ្គហ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់