វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អវសាន

នាម· noun [អៈ-វៈ-សាន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-វៈ-សាន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីបំផុត; ទីចប់; ចុងបំផុត, ចុងក្រោយ; ព្រំដែន; ខេត្ត :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អវសាន—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១១ ន័យ
១

ទីបំផុត; ទីចប់; ចុងបំផុត, ចុងក្រោយ; ព្រំដែន; ខេត្ត :

ឧទាហរណ៍

“ក្នុងអវសាននៃកថានេះ ខ្ញុំសូមជូនពរដល់អស់លោក-អ្នក ...។”

២

ពាក្យជាទីបំផុត; ពាក្យបញ្ចប់។

៣

កាលជាទីបំផុត; មរណកាល។

៤

កិច្ចជាខាងចុងបំផុត; កិច្ចដែលធ្វើរួចហើយដល់ពេលអស់ជីវិត។

៥

(ម.ព. អវសានកិច្ច)។

៦

គាថាបញ្ចប់សេចក្ដី; គាថាជាខាងចុងបំផុតនៃគម្ពីរ។

៧

បទជាខាងចុងបំផុត។

៨

(ម.ព. អវសានវង្ស)។

៩

វង្សចុងបំផុត។

១០

ពាក្យបណ្ដាំជាទីបំផុត; បណ្ដាំក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត។

១១

ពាក្យប្រៀនប្រដៅជាទីបំផុតឬចុងក្រោយបំផុត។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. ឱសាន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់