វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសុរ
នាម· noun [អៈ-សុល]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-សុល] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គំនិតអាក្រក់; វិញ្ញាណជ្រោកជ្រាក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
គំនិតអាក្រក់; វិញ្ញាណជ្រោកជ្រាក។
២
អមនុស្សពួកមួយ, ទីទៃពីពួកទេវតា, នៅក្នុងអសុរភព មានវេបចិត្តិអសុរិន្ទជាស្ដេច, ជាសត្រូវនៃពួកទេវនៅឋានត្រ័យត្រិង្ស :
ឧទាហរណ៍
“ពួកអសុរ។”
៣
កូនក្រមុំនៃអសុរ (ហៅចំពោះនាងសុជាតាជាធីតានៃវេបចិត្តិអសុរិន្ទដែលបានមកជាជាយានៃព្រះឥន្ទ) :
ឧទាហរណ៍
“នាងសុជាតាអសុរកញ្ញា។”
៤
(ម.ព. អសុរកញ្ញា)។
៥
អទិស្សមានកាយច្រើនពួក ជាអបាយសត្វ កើតអាស្រ័យនៅក្នុងមនុស្សលោក ជាពួកនិសាចរ ច្រើនត្រាច់ក្នុងវេលាយប់ រកស៊ីអសុចិវត្ថុមានគំរង់ជាដើម, ជួនកាលពួកខ្លះលងបន្លាចមនុស្សក៏មាន, ខ្លះនៅអែបអាងអាស្រ័យទីកន្លែងដែលមនុស្សអ្នករាប់អានជឿខ្មោចបិសាច ធ្វើឱ្យនៅក៏មាន (ខ្មោចអារក្ស ក៏រាប់ចូលក្នុងពួកអសុរកាយនេះដែរ)។
៦
ឋានលំនៅពួកអសុរ (នៅនាជើងភ្នំព្រះសុមេរុ៍)។
៧
ស្ដេចនៃពួកអសុរ (ព្រះបាទវេបចិត្តិឬវេបចិត្តិអសុរិន្ទ)។
៨
(ម.ព. អសុរភព)។
៩
វិមាននៃអសុរ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា អសុរី, ប៉ុន្តែខ្មែរប្រើក្នុងកាព្យ សំដៅសេចក្ដីថា "អសុរប្រុស"ឬ"យក្សអង់អាច" ក៏មាន, ចួនប្រើជា អសុរា សំដៅចំពោះអសុរប្រុសច្រើននាក់ឬតែម្នាក់ក៏មាន; ចំពោះយក្សប្រុសច្រើននាក់ឬតែម្នាក់ក៏មាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់