វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសេរី
នាម· noun [អៈ-សេ-រ៉ី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [អៈ-សេ-រ៉ី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, អ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់គេ។
Learner aid: noun · [អៈ-សេ-រ៉ី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, អ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់គេ។
អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, អ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់គេ។
ប្រទេសឥតអំណាច, ប្រទេសជាចំណុះគេ។
ភាវៈនៃអ្នកឥតអំណាច។
(ម.ព. អសេរីបទេស)។
(ម.ព. អសេរីភាព)។
(ប្រើជា អស្វៃរិន ក៏បាន; បើស្ត្រីជា អសេរិនីឬអស្វៃរិនី វេវ. អនត្តាធីន, បរាធីន ព.ផ្ទ. សេរីឬស្វៃរិន, អត្តាធីន, អាត្មាធីន; សេរិនីឬស្វៃរិនី)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < អសេរ "មិនមែនអំណាចលើខ្លួន" + ឦ "មាន"; សំ. អស្វៃរិន៑ < អស្វៃរ + ឥន៑)