វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសោក
គុណនាម· adjective [អៈ-សោក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: adjective · [អៈ-សោក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឥតសោក, ឥតស្តាយស្រណោះ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឥតសោក, ឥតស្តាយស្រណោះ។
២
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្ចីសម្បុរសភាវ ផ្កាសម្បុរក្រហមប្រឿង ក្លិនស្រដៀងនឹងផ្កាអម្ពិល, ត្រួយខ្ចីប្រើជាអន្លក់បាន, ផ្កាប្រើជាបន្លែស្លម្ជូរឬជ្រក់បាន, ជាឈើមានលម្អនិងប្រយោជន៍ដោយឡែក គួរដាំក្នុងវត្តអារាមឬក្នុងភូមិ :
ឧទាហរណ៍
“សម្លផ្កាអសោក។”
៣
ព្រះនាមមហាក្សត្រិយ៍មួយព្រះអង្គក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ក្នុងសតវត្សរ៍ទី ៣នៃពុទ្ធសករាជ ជាក្សត្រិយ៍មានតេជានុភាពច្រើន ជាពុទ្ធសាសនូបត្ថម្ភកៈ បានទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនាដោយពេញព្រះសមត្ថភាព :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះបាទអសោក ឬ អសោករាជ, អសោកមហារាជ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ឈើនេះខ្មែរច្រើនហៅក្លាយជា សោក, គួរហៅ អសោក តាមពាក្យដើមវិញ។ ម.ព. សោក ផង)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អឝោក)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់