វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អសោច

គុណនាម· adjective [អៈ-សោច]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [អៈ-សោច] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អសោចិ៍
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :

ឧទាហរណ៍

“ក្លិនអសោច។”

២

កេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់។

៣

មនុស្សដែលមានឈ្មោះអាក្រក់ក្រៃពេក។

៤

ស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. អសុចិ, ខ្មែរប្រើ ឧ > ឱ គឺ សុ > សោ; សំ. អឝុចិ ឬជា អឝោច ក៏មាន "មិនស្អាត")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់