អស្វ

សេះ។

រោងសេះ។

អ្នកដែលស្ទាត់ជំនាញខាងសេះ គឺអ្នកដែលប៉ិនប្រសប់ខាងបង្ហាត់សេះ, ប្រើសេះ, ជិះសេះ។

ល្បឿនសេះ។

(ម.ព. អស្វជពន៍)។

សេះល្អ; សេះលឿន។

អ្នកជិះសេះនាំសំបុត្រឬនាំដំណឹងទៅមក។

សេះជាទ្រព្យ; អ្នកដែលមានសេះជាទ្រព្យ គឺអ្នកដែលមានសេះជារបរ។

អ្នកបរសេះ។

ម្ចាស់សេះ; អ្នកត្រួតត្រាខាងការរក្សាសេះ (នៃព្រះរាជាជាដើម)។

អ្នករក្សាសេះ; គង្វាលសេះ។

អ្នកចិញ្ចឹមសេះ។

(ម.ព. អស្វបោសក)។

ឈ្មួញសេះ។

ជំនួញសេះ។

(ម.ព. អស្វពាណិជ្ជ)។

ពាហនៈសេះ ឬសេះជាពាហនៈ។

ពេទ្យព្យាបាលសេះ, ពេទ្យសេះ (ហៅដោយរួបរួមថា បសុពេទ្យ "ពេទ្យព្យាបាលសត្វចិញ្ចឹម ឬពេទ្យសត្វ" ក៏បាន)។

អ្វីៗជាគ្រឿងធ្ងន់ដែលដឹកនាំទៅមកដោយខ្នងសេះ។

ឈ្មោះពិធីមហាយញ្ញមួយយ៉ាងគេលែងសេះសមួយឱ្យចេញដើរទៅ, មានព្យុហយាត្រាតាមទៅជាមួយផង សំដៅទៅត្រង់ប្រទេសឬក្រុងដែលគេត្រូវការយកជាចំណុះ ..., ចេញទៅពេញមួយឆ្នាំតាមកាលកំណត់នៃយញ្ញពិធីនោះ ..., លុះដល់ត្រឡប់មកវិញ (ក្នុងខែថ្ងៃត្រូវនឹងខែថ្ងៃ កាលដែលចេញទៅ) គេពិឃាតសេះសនោះធ្វើបូជាយញ្ញ (ជាព្រះរាជពិធីប្រកាសមហាតេជានុភាព យកប្រទេសឯទៀតៗជាចំណុះ នៃព្រះរាជាក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាសម័យបុរាណ ដែលប្រតិបត្តិជឿកាន់តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍, មានតំណាលតែក្នុងរឿងរ៉ាវពីព្រេងនាយ)។

យាត្រាដោយសេះ; ដំណើរទៅដោយសេះ។

យានសេះ។

សេះមួយគូឬសេះមួយនឹម។

ការប្រយុទ្ធគ្នានៃសេះនិងសេះ (សេះប្រខាំគ្នា) ; ការច្បាំងគ្នាដោយកងទ័ពសេះ, ចម្បាំងទ័ពសេះ។

រថទឹមសេះ (រទេះសេះ)។

ស្ដេចសេះ គឺសេះដែលមានអានុភាពជាងអស់សេះ ឬសេះព្រះទីន័ងនៃព្រះរាជា, សេះមង្គល។

(ម.ព. អស្វឫទ្ធិ)។

សេះរ័ត្ន (សេះកែវ សម្រាប់ព្រះរាជាចក្រពត្តិ)។

ទាហានសេះ; អ្នកជិះសេះ។

រោងសេះ។

កូនសេះ។

សិល្បសាស្ត្រខាងសេះ។

សារថី, អ្នកបររថសេះ។

សេះអាជានេយ្យ (សេះដែលមានល្បឿនលឿនឆាប់ទាន់ចិត្ត)។

កងទ័ពសេះ, ក្បួនទ័ពសេះ។

អ្នកជិះសេះ, ជំនិះសេះ។

(ម.ព. អស្វារោហៈ)។

(ម.ព. អស្វានិក)។