វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អស្សុត

គុណនាម· adjective [អ័ស-សុ-តៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [អ័ស-សុ-តៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមិនធ្លាប់បានស្ដាប់, មិនដែលបានរៀនបានស្ដាប់សោះ; ដែលឥតចំណេះ; ល្ងង់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ដែលមិនធ្លាប់បានស្ដាប់, មិនដែលបានរៀនបានស្ដាប់សោះ; ដែលឥតចំណេះ; ល្ងង់។

២

ជនឬបុគ្គលអ្នកមិនដែលបានស្ដាប់, មិនដែលបានរៀន; ជនល្ងង់ :

ឧទាហរណ៍

“ធម្មតាអស្សុតបុគ្គលរមែងតែមានសេចក្ដីងឿងឆ្ងល់ជានិច្ច, ច្រើនតែជឿស្មានៗ។”

៣

(ម.ព. អស្សុតជន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អឝ្រុត)

បន្តរៀនទៀត