Learner aid: [អា-ក្រោស] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យគរហា, ពាក្យនិន្ទា; បណ្ដាសា; ពាក្យជេរប្រទេចឮខ្លាំងៗ; ការស្រែកគំហកឬគំរាម, ការសង្ឃកដាក់។
ពាក្យគរហា, ពាក្យនិន្ទា; បណ្ដាសា; ពាក្យជេរប្រទេចឮខ្លាំងៗ; ការស្រែកគំហកឬគំរាម, ការសង្ឃកដាក់។
ការស្រែកដោយមានកំហឹងខ្លាំងភ្លេចគិតដល់សេចក្ដីអៀនខ្មាស ប្រកាសទោសអ្នកដែលឈ្លោះប្រកែកនឹងខ្លួន ឱ្យអ្នកស្រុកភូមិផងរបងជាមួយបានឮរាល់គ្នា :
“ស្រែកអាក្រោសឱ្យអ្នកស្រុក អ្នកភូមិឮរាល់គ្នា។”
ការបណ្ដើរមនុស្សមានទោសឱ្យដើរស្រែកប្រកាសទោសកំហុសរបស់ខ្លួនឱ្យសាធារណជនបានឮទូទៅ (ធ្វើជាផ្លូវរាជការ) :
“បណ្ដើរអាក្រោស (ប្រើតែក្នុងរជ្ជកាលពីដើម)។”
(ចួនកាល, ក្មេងដែលប្រហែសឱ្យបែករបស់ស្រួយដូចយ៉ាង ក្អមដី, កែវ, ចានជាដើម, ដើម្បីឱ្យក្មេងនោះរាងចាល ចេះប្រុងប្រយ័ត្ន មិនប្រហែសឱ្យបែកទៀត, គេយកបំណែកអំបែងនោះ ចងព្យួរនឹងកក្មេងនោះឱ្យវាដើរបីជុំផ្ទះលំនៅ ស្រែកប្រកាសឱ្យគេរាល់គ្នាឮថា អាក្រោសអើយ ខ្ញុំឱ្យបែកក្អម! ... ការផ្ចាលទោសបែបនេះលើសលប់ណាស់, អ្នកដែលធ្លាប់ប្រកាន់ធ្វើ គួរលើកលែងធ្វើតទៅ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. អាក្រោឝ ឬ អាក្រោឝន)
