វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាចិណ្ណ

គុណនាម· adjective [អា-ចិន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [អា-ចិន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាចិណ្ណា—អាចិណ្ណ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។

២

ជាញឹកញយ, ជានិច្ចកាល :

ឧទាហរណ៍

“តែងទៅមកជាអាចិណ្ណ។”

៣

កម្មដែលបានសន្សំមក គឺបុណ្យឬបាបដែលបានធ្វើហើយញឹកញយឬធ្វើតែម្ដងពីរដងទេ ប៉ុន្តែនឹកឃើញរឿយៗចាំបានមិនភ្លេច :

ឧទាហរណ៍

“អាចិណ្ណកម្មជាអំពើតែងតែចេញមុខឱ្យនឹកឃើញក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត (ព.ពុ.)។”

៤

កុសលដែលបានសន្សំមករឿយៗ។

៥

ទ្រព្យឬសម្បត្តិដែលគេសន្សំទុក។

៦

(ម.ព. អាចិណ្ណទ្រព្យ)។

៧

បាបឬអកុសលដែលបានសន្សំមកញឹកញយ។

៨

វត្តប្រតិបត្តិដែលធ្លាប់តែធ្វើរៀងមក។

៩

សមាចារដែលបានសន្សំជាប់ជានិស្ស័យមក។

១០

(ម.ព. អាចិណ្ណទ្រព្យ)។

១១

ប្រាក់ដែលគេសន្សំទុកមិនឱ្យរផាត់រទាំង, ប្រាក់សន្សំ។

១២

(ម.ព. អាចិណ្ណបាប)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អាចីណ៌)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់