វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាណោច
កិរិយាសព្ទ· verb [អា-ណោច]
Learner aid: verb · [អា-ណោច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រងោចលន្លោចចិត្ត; នឹកអាណិតខ្លោចចិត្ត :
Learner aid: verb · [អា-ណោច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រងោចលន្លោចចិត្ត; នឹកអាណិតខ្លោចចិត្ត :
ស្រងោចលន្លោចចិត្ត; នឹកអាណិតខ្លោចចិត្ត :
“អាណោចចិត្ត។ (ព.កា.) នឹកឃើញចេះតែអាណោចចិត្ត ព្រោះដ្បិតធ្លាប់រាប់អានគ្នាមក ឥឡូវពុំដឹងទៅជ្រក សំណាក់អាស្រ័យនៅទីណា? ឃ្លាតបាត់ទៅហើយតើធ្វើម្ដេច បើលេចដំណឹងខ្លះទៅរ៉ា នឹងបានលៃលកតាមរកគ្នា ឥឡូវទៅជាទាល់គំនិត។”
ដែលស្រងោចលន្លោចក្រៃពេក :
“ចិត្តអាណោច។”