វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាទេស

នាម· noun [អា-ទេស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អា-ទេស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការពន្យល់, សេចក្ដីពន្យល់; ការនិយាយរៀបរាប់ឬបូរបាច់ប្រាប់; ដំណើរថ្លែងការណ៍; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; បញ្ញត្តិ, ច្បាប់បញ្ញត្តិ; ការផ្លាស់ប្រែ។ ពាក្យនេះ ប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតនិងបាលី ចំពោះសេចក្ដីថា "ការផ្លាស់រូបអក្សរឱ្យប្លែកចាកភាពដើម" ដូចជា ផ្លាស់ រ > ល ដូចជា បរិពោធ > បលិពោធ "កង្វល់"; វ > ព ដូចជា វ្យញ្ជន > ព្យញ្ជន; កាវ្យ > កាព្យ; វ្យាករណ > "ព្យាករណ "ទំនាយ"; ឆ + វណ្ណរំសិ > ឆព្វណ្ណរង្សី "ព័ណ៌ ៦"; ឆ > ស + វ > ព = សព ដូចជា បុណ្យសព, ហែសព, រម្លាយសព; ត > ដ ដូចជា ទុក្កត > ទុក្កដ (អាបត្តិទុក្កដ)។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ការពន្យល់, សេចក្ដីពន្យល់; ការនិយាយរៀបរាប់ឬបូរបាច់ប្រាប់; ដំណើរថ្លែងការណ៍; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; បញ្ញត្តិ, ច្បាប់បញ្ញត្តិ; ការផ្លាស់ប្រែ។ ពាក្យនេះ ប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍សំស្ក្រឹតនិងបាលី ចំពោះសេចក្ដីថា "ការផ្លាស់រូបអក្សរឱ្យប្លែកចាកភាពដើម" ដូចជា ផ្លាស់ រ > ល ដូចជា បរិពោធ > បលិពោធ "កង្វល់"; វ > ព ដូចជា វ្យញ្ជន > ព្យញ្ជន; កាវ្យ > កាព្យ; វ្យាករណ > "ព្យាករណ "ទំនាយ"; ឆ + វណ្ណរំសិ > ឆព្វណ្ណរង្សី "ព័ណ៌ ៦"; ឆ > ស + វ > ព = សព ដូចជា បុណ្យសព, ហែសព, រម្លាយសព; ត > ដ ដូចជា ទុក្កត > ទុក្កដ (អាបត្តិទុក្កដ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. អាទិដ្ឋសព្ទ ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. អាទេឝ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់