វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អារោទន
នាម· noun [អា-រោ-ទៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-រោ-ទៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
Learner aid: noun · [អា-រោ-ទៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
ហេតុនៃអារោទនៈ។
ភាវៈនៃអារោទនៈ។
សូរសព្ទអារោទនៈ។
(ម.ព. អារោទនការណ៍)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អារោទន)