វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាសនៈ
នាម· noun [អា-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-សៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីអង្គុយ, កន្លែងអង្គុយ, កម្រាលឬប្រដាប់សម្រាប់អង្គុយ :
Learner aid: noun · [អា-សៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីអង្គុយ, កន្លែងអង្គុយ, កម្រាលឬប្រដាប់សម្រាប់អង្គុយ :
ទីអង្គុយ, កន្លែងអង្គុយ, កម្រាលឬប្រដាប់សម្រាប់អង្គុយ :
“អង្គុយលើអាសនៈស្មើគ្នា។ (ព.កា.) ច្រើនប្រើ អាសន៍ ជាង កុំអាលច្រឡាស អង្គុយដើមអាសន៍ រួចបែរជាថយ ចុះមកចុងអាសន៍ ឱ្យខ្មាសស្ដាយក្រោយ ប្រយ័ត្នកុំធ្លោយ ឱ្យខ្សោយភាពខ្លួន។”
ក្រាលកម្រាលសម្រាប់អង្គុយ។
អាសនៈខាងដើមបំផុត :
“ភិក្ខុដើមអាសន៍ ភិក្ខុអ្នកអង្គុយលើអាសនៈខាងដើមគេបំផុត។”
អាសនៈទាប។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អាសន)