វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាសនៈ

នាម· noun [អា-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អា-សៈ-ណៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីអង្គុយ, កន្លែងអង្គុយ, កម្រាលឬប្រដាប់សម្រាប់អង្គុយ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាសន៍អាសន—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ទីអង្គុយ, កន្លែងអង្គុយ, កម្រាលឬប្រដាប់សម្រាប់អង្គុយ :

ឧទាហរណ៍

“អង្គុយលើអាសនៈស្មើគ្នា។ (ព.កា.) ច្រើនប្រើ អាសន៍ ជាង កុំអាលច្រឡាស អង្គុយដើមអាសន៍ រួចបែរជាថយ ចុះមកចុងអាសន៍ ឱ្យខ្មាសស្ដាយក្រោយ ប្រយ័ត្នកុំធ្លោយ ឱ្យខ្សោយភាពខ្លួន។”

២

ក្រាលកម្រាលសម្រាប់អង្គុយ។

៣

អាសនៈខាងដើមបំផុត :

ឧទាហរណ៍

“ភិក្ខុដើមអាសន៍ ភិក្ខុអ្នកអង្គុយលើអាសនៈខាងដើមគេបំផុត។”

៤

អាសនៈទាប។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អាសន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់