វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អុញ!
ឧទានសព្ទ· interjection [អុញ]
Learner aid: interjection · [អុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម :
Learner aid: interjection · [អុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម :
ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម :
“អុញ! កំពប់អស់រលីង!; អុញ! ធ្វើកើតភ្លាម!; អុញន៏! គេថាកុំៗមិនស្ដាប់, ឥឡូវមិនខុសពីមាត់ថា! មែនអ៊ីថា!”