វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អូស
កិរិយាសព្ទ· verb [អូស]
Learner aid: verb · [អូស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទាញដោយរំកិលដិតជាប់លើដីឬលើផ្ទៃទី :
Learner aid: verb · [អូស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទាញដោយរំកិលដិតជាប់លើដីឬលើផ្ទៃទី :
ទាញដោយរំកិលដិតជាប់លើដីឬលើផ្ទៃទី :
“អូសទូកចុះទឹក, អូសសម្រាស់, អូសមែកឈើ។”
(ព.ប្រ.) យករបស់ពីកូនបំណុលដោយកំហែងបង្ខំចិត្តឱ្យព្រមសង :
“ទារប្រាក់ពុំបាន អូសយកគោមួយនឹម។”
ទាញព្រយុងគ្នា :
“គោម្ខាងដើរអូសអាម្ខាង។”
(ព.ទ.បុ.) ធ្វើការដែលមានរឿងទើសទាក់ឱ្យកើតបានដោយស្រួល ពុំឱ្យមានផុររមាស់មោះហ្មង។
(សំនួន.) ជំទាស់មិនឱ្យកិច្ចការថ្មីកើតឡើងបាន។
(សំនួន.) និយាយប៉ះពានទៅលើហេតុលើរឿងនាំឱ្យទាក់សម្ដីគ្នា។