វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អើ

គុណកិរិយា· adverb [អើ]

Learner aid: adverb · [អើ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៩ ន័យ
១

ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :

ឧទាហរណ៍

“ម៉ែ ពីសារួចហើយឬ? –អើ!; អើទៅចុះ!; អើ ត្រូវហើយ!; អើ ហ្នឹងហើយ! អើ បើឯងមិនទៅ អញក៏មិនទៅដែរ!ល។”

២

ដូច្នេះក៏, យ៉ាងហ្នឹងក៏ :

ឧទាហរណ៍

“អើក៏គួរដែរ!; អើក៏បានដែរ!”

៣

ចុះ? ហ៏ចុះ? មើលហ៏? :

ឧទាហរណ៍

“អើក៏ចំណែកខាងអ្នក តើអ្នកយល់ដូចម្ដេច?។”

៤

កុំអាលព្រម!

៥

(ម.ព. យីអើ!)។

៦

រួចចុះ? មើលហ៏? :

ឧទាហរណ៍

“អើចុះបើគេមិនព្រមឱ្យ តើយើងនឹងថាម៉េច?។”

៧

ព្រមតែមាត់ (ចិត្តមិនព្រម)។

៨

ព្រមឬទេ? :

ឧទាហរណ៍

“ម៉េចហ៏? អើឬទេ?។”

៩

យីហ្ន៎! :

ឧទាហរណ៍

“អើហ្ន៎!ពុំគួរបើយ៉ាងហ្នឹងសោះ!; អើហ្ន៎! នេះហៅពេញជាល្អ!”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ទេ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់