វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អើ
គុណកិរិយា· adverb [អើ]
Learner aid: adverb · [អើ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :
Learner aid: adverb · [អើ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :
ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :
“ម៉ែ ពីសារួចហើយឬ? –អើ!; អើទៅចុះ!; អើ ត្រូវហើយ!; អើ ហ្នឹងហើយ! អើ បើឯងមិនទៅ អញក៏មិនទៅដែរ!ល។”
ដូច្នេះក៏, យ៉ាងហ្នឹងក៏ :
“អើក៏គួរដែរ!; អើក៏បានដែរ!”
ចុះ? ហ៏ចុះ? មើលហ៏? :
“អើក៏ចំណែកខាងអ្នក តើអ្នកយល់ដូចម្ដេច?។”
កុំអាលព្រម!
(ម.ព. យីអើ!)។
រួចចុះ? មើលហ៏? :
“អើចុះបើគេមិនព្រមឱ្យ តើយើងនឹងថាម៉េច?។”
ព្រមតែមាត់ (ចិត្តមិនព្រម)។
ព្រមឬទេ? :
“ម៉េចហ៏? អើឬទេ?។”
យីហ្ន៎! :
“អើហ្ន៎!ពុំគួរបើយ៉ាងហ្នឹងសោះ!; អើហ្ន៎! នេះហៅពេញជាល្អ!”
(ព.ផ្ទ. ទេ)។