វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អៀង
កិរិយាសព្ទ· verb [អៀង]
Learner aid: verb · [អៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្អៀង។ ពាក្យទំយើនិយាយទៅរកកូនតូចដោយថ្នម :
Learner aid: verb · [អៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្អៀង។ ពាក្យទំយើនិយាយទៅរកកូនតូចដោយថ្នម :
ផ្អៀង។ ពាក្យទំយើនិយាយទៅរកកូនតូចដោយថ្នម :
“កូនម៉ែ នាងអៀងទៅកូន!”
អាហារថ្មីដែលសត្វតិណភក្ខរើមកទំពាម្ដងទៀតឱ្យល្អិតហើយលេបទៅវិញ :
“គោរើអៀង, គោទំពាអៀង។”
(ម.ព. សត្វរើអៀង)។
សត្វដែលស៊ីតិណជាតិហើយដល់ពេលរើមកទំពាម្ដងទៀតឱ្យល្អិតហើយលេបទៅវិញ :
“គោ, ក្របី ...ជាពួកសត្វរើអៀង។”