វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អៀន
នាម· noun [អៀន]
Learner aid: noun · [អៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដង្កូវល្អិតៗកើតនៅក្នុងក្រពះអាហារ កាលណាចេញមកតាមឧច្ចារមគ្គ បណ្ដាលឱ្យរមាស់ឆៀបៗរឿយៗ :
Learner aid: noun · [អៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដង្កូវល្អិតៗកើតនៅក្នុងក្រពះអាហារ កាលណាចេញមកតាមឧច្ចារមគ្គ បណ្ដាលឱ្យរមាស់ឆៀបៗរឿយៗ :
ដង្កូវល្អិតៗកើតនៅក្នុងក្រពះអាហារ កាលណាចេញមកតាមឧច្ចារមគ្គ បណ្ដាលឱ្យរមាស់ឆៀបៗរឿយៗ :
“កើតអៀន, អៀនចេញ។”
នឹកខ្មាសរួញចិត្តគំនិត ឬនឹកខ្មាសខ្មូរមុខ, រួញខ្លួន :
“អៀនមិនហ៊ានចេញពីក្នុងផ្ទះ, មានអៀន, មនុស្សអៀនច្រើន។”
អៀនរឹងខ្លួន, នឹករឹងខ្លួន។
អៀនចំពោះបាប គឺរួញចិត្តគំនិតមិនហ៊ានធ្វើបាប។
អៀននឹកអន់ចិត្ត, អៀននឹកតូចចិត្ត។