វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំណស់
នាម· noun [អំ-ណស់]
Learner aid: noun · [អំ-ណស់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ព.បុ.) ការអស់; វេលាឬកាលដែលអស់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
(ព.បុ.) ការអស់; វេលាឬកាលដែលអស់។
២
អំណឹះ; ឥតពី :
ឧទាហរណ៍
“លុះអំណស់ពី គឺលុះអំណឹះពី ឬលុះឥតពី។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បុរាណសរសេរ អំណស្ស)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់