វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំបែងចេះ
នាម· noun [អំ-បែង-ចេស]
Learner aid: noun · [អំ-បែង-ចេស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អំបែងចែះ
Learner aid: noun · [អំ-បែង-ចេស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
“ជីកដីទៅឃើញសុទ្ធតែអំបែងចេះ។”