វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អះ!
ឧទានសព្ទ· interjection [អះ]
Learner aid: interjection · [អះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរលាន់មាត់ ដោយក្រោធខ្លាំង, ដោយភ្ញាក់, ស្លន់, ភ្លាត់ ឬដោយថាជ្រួសជាដើម :
Learner aid: interjection · [អះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរលាន់មាត់ ដោយក្រោធខ្លាំង, ដោយភ្ញាក់, ស្លន់, ភ្លាត់ ឬដោយថាជ្រួសជាដើម :
សូរលាន់មាត់ ដោយក្រោធខ្លាំង, ដោយភ្ញាក់, ស្លន់, ភ្លាត់ ឬដោយថាជ្រួសជាដើម :
“អះ! អត់មិនបានទេអញ!; ឆ្វេង, អ៎ះស្តាំទេតើ!”