វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឥស្សរ

គុណនាម, នាម· adjective, noun [អ៊ិស-សៈ-រ៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective, noun · [អ៊ិស-សៈ-រ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឥសូរ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឥស្សរា—ឥស្សរៈឥស្សរ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ឥសូរ។

២

ដំណើរស្រេចនឹងចិត្ត។

៣

ជនឬបុគ្គលជាឥស្សរៈ (អ្នកធំ)។

៤

(ម.ព. ឥស្សរជន)។

៥

ភាពនៃអ្នកធំ; ភាវៈជាឥស្សរៈ។

៦

សព្ទឬពាក្យសម្រាប់និយាយទៅរកឥស្សរជន (ដូចជា ខ្ញុំប្របាទ, ប្របាទម្ចាស់ ជាដើម)។

៧

អធិបតីនៃពួកឥស្សរជន។

៨

អានុភាពនៃអ្នកធំ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឥស្សរ; សំ. ឦឝ្វរ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់