វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧច្ឆេទវាទ
នាម· noun [អ៊ុច-ឆេ-ទៈ-វាត]
Learner aid: noun · [អ៊ុច-ឆេ-ទៈ-វាត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្ដីនិយាយផ្ដាច់ឬនិយាយដាច់ស្រេច, សម្ដីមិនពាំត្រណោត។ (ព.ពុ.) សម្ដីនិយាយប្រកាន់ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ។
Learner aid: noun · [អ៊ុច-ឆេ-ទៈ-វាត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្ដីនិយាយផ្ដាច់ឬនិយាយដាច់ស្រេច, សម្ដីមិនពាំត្រណោត។ (ព.ពុ.) សម្ដីនិយាយប្រកាន់ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ។
សម្ដីនិយាយផ្ដាច់ឬនិយាយដាច់ស្រេច, សម្ដីមិនពាំត្រណោត។ (ព.ពុ.) សម្ដីនិយាយប្រកាន់ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ។