ឧជុ

ត្រង់; ទៀងត្រង់; ស្លូតត្រង់។

(ម.ព. ឧជុវាចា)។

អំពើត្រង់។

ហេតុឬដំណើរត្រង់។

ចិត្តត្រង់, ចិត្តស្លូតត្រង់, ចិត្តសុចរិត។

ជនស្លូតត្រង់។

បុគ្គលស្លូតត្រង់។

ប្រតិបត្តិត្រង់ គឺការប្រព្រឹត្តឬកាន់ត្រឹមត្រង់តាមគន្លងធម៌, តាមលំអានច្បាប់។

អ្នកប្រតិបត្តិត្រឹមត្រង់តាមគន្លងធម៌ តាមលំអានច្បាប់។

(ម.ព. ឧជុប្បដិបន្ន)។

ភាពត្រង់; ភាវៈឬសេចក្ដីស្លូតត្រង់។

ផ្លូវត្រង់។

សម្ដីត្រង់។

(ម.ព. ឧជុវាចា)។

(ម.ព. ឧជុវាទី)។

អ្នកដែលតែងតែនិយាយត្រង់។

សណ្ឋានត្រង់; អ្វីៗដែលមានសណ្ឋានត្រង់។

សន្តានចិត្តត្រង់; អ្នកដែលមានសន្តានចិត្តត្រង់។