វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧណ្ហ

គុណនាម· adjective [អ៊ុន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [អ៊ុន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ក្ដៅ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧណ្ហា—ឧណ្ហោ—ឧណ្ហ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២១ ន័យ
១

ក្ដៅ។

២

ក្ដៅបន្តិចៗ, ក្ដៅសង្អន់ៗ :

ឧទាហរណ៍

“ទឹកក្ដៅឧណ្ហៗ។”

៣

កាលឬសម័យក្ដៅ, រដូវក្ដៅ។

៤

ចិត្តក្ដៅ, ចិត្តរហេវរហាវ; ចិត្តកំពុងក្ដៅ។

៥

ទីឬកន្លែងក្ដៅ។

៦

ប្រទេសក្ដៅ។

៧

ភាវៈក្ដៅ, កម្ដៅ។

៨

អ្នកខ្លាចក្ដៅ, អ្នកដែលចាញ់ក្ដៅ។

៩

ការខ្លាចក្ដៅ។

១០

ប្រដាប់សម្រាប់ស្ទង់មើលធាតុអាកាស ដើម្បីឱ្យដឹងក្ដៅត្រជាក់; កែវស្ទង់របស់ពេទ្យសម្រាប់ស្ទង់មើលនូវអាការៈក្ដៅត្រជាក់ក្នុងរូបកាយអ្នកជំងឺ។

១១

ព្រះអាទិត្យ។

១២

ជំងឺក្ដៅ។

១៣

ខ្យល់ដែលបក់ដោយទាំងចំហាយក្ដៅមកផង។

១៤

វេលាក្ដៅ, ពេលកំពុងក្ដៅ។

១៥

(ម.ព. ឧណ្ហកាល)។

១៦

(ម.ព. ឧណ្ហចិត្ត)។

១៧

អាការៈក្ដៅ។

១៨

(ម.ព. ឧណ្ហរោគ)។

១៩

ដែលមានក្ដៅច្រើន; ដែលចាញ់ក្ដៅ :

ឧទាហរណ៍

“ប្រទេសឧណ្ហាលុ គឺប្រទេសដែលមានក្ដៅច្រើន; មនុស្សឧណ្ហាលុ គឺមនុស្សចាញ់ក្ដៅ។”

២០

ទឹកក្ដៅ។

២១

កក់ក្ដៅក្នុងចិត្ត, នឹកសង្ឃឹម។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. សីតឬសីតល)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឧ ឞ្ណ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់