វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧទ្ទាន

នាម· noun [អ៊ុត-ទាន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អ៊ុត-ទាន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការចង; ការដោតក្រង; បំណង; ត្រណោត; ចង្កោម; ចង្កោមឬកម្រងសេចក្ដី; បញ្ជីមាតិកាឬបញ្ជីរឿង :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ឧទ្ទាននៃបព្វជ្ជាខន្ធកៈ បញ្ជីមាតិកានៃបព្វជ្ជាខន្ធកៈ (បុរាណរៀបរៀងឧទ្ទានតែត្រង់ទីបំផុតនៃសេចក្ដីឬរឿងមួយៗ)។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត