វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបក្កិលេស
នាម· noun [អ៊ុ-បុ័ក-កិ-ឡែស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [អ៊ុ-បុ័ក-កិ-ឡែស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងសៅហ្មង, សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, មន្ទិល, មន្ទិលសៅហ្មង; គ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត; គ្រឿងនាំឱ្យស្រអ័ព្ទ, ឱ្យអ័ព្ទពន្លឺ, ឱ្យអ័ព្ទអន់ :
