វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧបក្កិលេស

នាម· noun [អ៊ុ-បុ័ក-កិ-ឡែស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អ៊ុ-បុ័ក-កិ-ឡែស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងសៅហ្មង, សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, មន្ទិល, មន្ទិលសៅហ្មង; គ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត; គ្រឿងនាំឱ្យស្រអ័ព្ទ, ឱ្យអ័ព្ទពន្លឺ, ឱ្យអ័ព្ទអន់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

គ្រឿងសៅហ្មង, សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, មន្ទិល, មន្ទិលសៅហ្មង; គ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត; គ្រឿងនាំឱ្យស្រអ័ព្ទ, ឱ្យអ័ព្ទពន្លឺ, ឱ្យអ័ព្ទអន់ :

ឧទាហរណ៍

“ផ្សែង, ពពក, អ័ព្ទ ជាដើម ជាឧបក្កិលេសនៃព្រះអាទិត្យព្រះចន្ទ; អភិជ្ឈា, ព្យាបាទ, សេចក្ដីក្រោធ ជាដើម ជាឧបក្កិលេសនៃចិត្ត។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឧបក្លេឞ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់