វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបក្រោស
[អ៊ុ-ប៉ៈ-ក្រោស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: [អ៊ុ-ប៉ៈ-ក្រោស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការពោលទោសគេ, ការតិះដៀលគេ, ដំណៀល; ការជេរប្រទេចគេ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការពោលទោសគេ, ការតិះដៀលគេ, ដំណៀល; ការជេរប្រទេចគេ។
២
ដែលពោលទោសគេ, ដែលតិះដៀលគេ :
ឧទាហរណ៍
“ពាក្យឧបក្រោស គឺពាក្យតិះដៀលគេ។ (ព.កា.) កុំធ្វើឧបក្រោស ឱ្យកើតជាទោស បង្ខាតប្រយោជន៍ ច្រើនមានកំហុស នាំឱ្យហិនហោច ឈឺចិត្តផ្សារខ្លោច ព្រោះតែឧបក្រោស។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឧបក្រោឝ; បា. ឧបក្កោស)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់