វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបច្ឆេទក
នាម· noun [អ៊ុ-បុ័ច-ឆេ-ទៈ-កៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អ៊ុ-បុ័ច-ឆេ-ទៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកផ្ដាច់បង់, អ្នកផ្ដាច់ផ្ដិល; អ្នកធ្វើឱ្យដាច់ស្រឡះ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧបច្ឆេទក—
