វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបបាតិក
គុណនាម· adjective [អ៊ុ-ប៉ៈ-ប៉ា-តិ-កៈ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: adjective · [អ៊ុ-ប៉ៈ-ប៉ា-តិ-កៈ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកើតឯង។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឱបបាតិក
Learner aid: adjective · [អ៊ុ-ប៉ៈ-ប៉ា-តិ-កៈ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកើតឯង។
ដែលកើតឯង។
សត្វដែលចាប់កំណើតឯងៗ :
“កំណើតឧបបាតិក។”
សត្វដែលឧប្បត្តិកកើតឯង ដោយអំណាចកម្លាំងកុសលឬអកុសលបណ្ដាលឱ្យកើត (ឥតមាតាបិតា, ឥតមេឥតបា) :
“ទេវតាពួកខ្លះនិងសត្វនរកជាដើមជាឧបបាតិកសត្ត។”
(ម.ព. ឧបបាតិកសត្ត)។
(ហៅ ឧបបាតិកជាតិឬឧបបាតិកកំណើត ក៏បាន)។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)