វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបភោគ
នាម· noun [អ៊ុ-ប៉ៈ-ភោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អ៊ុ-ប៉ៈ-ភោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជិតខ្លួន (ជាគូគ្នានឹង បរិភោគ) :
Learner aid: noun · [អ៊ុ-ប៉ៈ-ភោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជិតខ្លួន (ជាគូគ្នានឹង បរិភោគ) :
គ្រឿងសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជិតខ្លួន (ជាគូគ្នានឹង បរិភោគ) :
“មានគ្រឿងឧបភោគនិងគ្រឿងបរិភោគគ្រប់គ្រាន់។”
របស់ឬអីវ៉ាន់សម្រាប់ប្រើប្រាស់ជិតៗខ្លួន (ហៅ ឧបភោគព័ស្ដុ ឬ ឧបភោគវត្ថុ ក៏បាន) :
“(ព.កា.) បញ្ជាក់ពី ឧបភោគបរិភោគ ដែលត្រូវតែមាន គ្រឿងឧបភោគនិងបរិភោគ ក្នុងលោកគេតែងតែផ្គត់ផ្គង់ បើគ្មានភណ្ឌៈនេះបម្រុង ផ្ចុងផ្ដើមជានិច្ចនឹងវិនាស។ ទោះបីអ្នកបួសរស់ដោយសារ សីលផ្នួសធម៌អាថ៌ក៏រទាស រទែងសុំគេដោយឥតខ្មាស គ្រាន់តែមិនផ្ដាសប៉ុណ្ណោះឯង។ គួរសុំទើបសុំបើមិនគួរ ពុំហ៊ានសួរឱ្យគេចំបែង សុំគេតាមភាពជាគម្ដែង ឈ្មោះថាអ្នកស្វែងមួយបែបដែរ។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)