វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧបសម្បន្ន

គុណនាម, នាម· adjective, noun [អ៊ុ-ប៉ៈ-ស័ម-ប័ន] ឬ [អ៊ុ-ប៉ៈ-សំ-ប័ន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective, noun · [អ៊ុ-ប៉ៈ-ស័ម-ប័ន] ឬ [អ៊ុ-ប៉ៈ-សំ-ប័ន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលបានឧបសម្បទាហើយ; សាមណេរដែលបានឧបសម្បទាហើយ (ភិក្ខុ)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧបសម្បន្នា

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ដែលបានឧបសម្បទាហើយ; សាមណេរដែលបានឧបសម្បទាហើយ (ភិក្ខុ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា ឧបសម្បន្នា ភិក្ខុនី, ព.ផ្ទ. អនុបសម្បន្ន; អនុបសម្បន្នា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ឧបសម្បន្ន)

បន្តរៀនទៀត