វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧព្វេធ

នាម· noun [អ៊ុប-ពេត]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [អ៊ុប-ពេត] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កម្ពស់; ចំពោះតែកម្ពស់អំពីផ្ទៃដីឬអំពីផ្ទៃទឹកទៅឯអាកាស ដូចជាកម្ពស់ភ្នំឬកម្ពស់កោះក្នុងលម្ហសមុទ្រជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ជួរភ្នំមានឧព្វេធ ខ្ពស់ត្រដែតឯអាកាស ក្រឡេកមើលឃើញដាស សុទ្ធតែឈើធំស្រោងស្រាង។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)

បន្តរៀនទៀត