វចនានុក្រមប៉ោងកិរិយាសព្ទ·[ប៉ោង]រីកឡើងស្តុល, កាង, ប៉េងឡើងដោយអំណាចខ្យល់ខាងក្នុង។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមប៉ោតនាម·[ប៉ោត]ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកស៊ីវិឡាត មានរាង ៤ជ្រុងជ្រៅ សម្រាប់ដាក់វត្ថុរាវមានប្រេងកាតជាដើម។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមប៉ោលតោក[ប៉ោល-តោក]ឈ្មោះសត្វស្លាបមួយប្រភេទ យំឮសូរ ប៉ោលតោកៗ ឬ ប៉ូលតូកៗ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមប៉ៅអ៊ីនាម·[ប៉ៅ-អ៊ី]គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានទំហំធំ វែងជាងកៅអីធម្មតា ងាយស្រួលបត់ឬពន្លាទៅតាមតម្រូវការ (អង្គុយ ទម្រេត ឬដេក) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមប៉័កប៉ៅនាម·[ប៉័ក-ប៉ៅ]ឈ្មោះខ្លែងបង្ហើរបញ្ឆាបមួយបែប មានកន្ទុយវែង ជាគូគ្នានឹងខ្លែងចុឡា ឬ ខ្លែងកណ្ដូង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមប៉័ងឧទានសព្ទ·[ប៉័ង]ម៉ាំង; សូរឮដោយការប៉ះទង្គិចឬដោយបាញ់កាំភ្លើងជាដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមប៉័ងតោនាម·[ប៉័ង-តោ]កាំបិតមួយបែបសម្រាប់ចិញ្ច្រាំសាច់ឬហាន់វត្ថុផ្សេងៗ (ខ្លះនិយាយ ថា ប៉័នតោ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក