វចនានុក្រម
គេ
សព្វនាម[គេ]
ប្រើជា បុ. ទី ១, ខាងភាសាដទៃខ្លះ ប្រើជា បុ. ទី ៣សម្រាប់និយាយចំពោះអ្នកដទៃដោយមិនចេញចំឈ្មោះអ្នកណាមួយឡើយ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
គេង
កិរិយាសព្ទ[គេង]
ប្រះដេក, ប្រះដេកឱ្យឮគ្រេង; ពាក្យទំយើ, ថ្នម សម្រាប់និយាយចំពោះកូនតូចដែលទើបនឹងចេះអង្គុយ ឬ ទើបនឹងចេះដើរដួល :
វចនានុក្រម
គេច
កិរិយាសព្ទ[គេច]
ចៀសវាង :
វចនានុក្រម
គេចកែ
កិរិយាសព្ទ[គេច-កែ]
កែពង្វាង :
វចនានុក្រម
គេចវេះ
កិរិយាសព្ទ[គេច-វេះ]
គេចដោះមិនឱ្យឃើញខ្លួន។
វចនានុក្រម
គេហកិច្ច
នាម[គេ-ហៈ-កិច]
កិច្ចការក្នុងផ្ទះ ដូចជាការសម្អាតផ្ទះ ការធ្វើម្ហូប និងការថែទាំគ្រួសារជាដើម :
វចនានុក្រម
គេហជន
នាម[គេ-ហៈ-ជន់]
មនុស្សដែលនៅក្នុងផ្ទះ, អ្នកផ្ទះ (ទោះម្នាក់ក្ដី ច្រើននាក់ក្ដី)។
វចនានុក្រម
គេហដ្ឋាន
នាម[គេ-ហ័ដ-ឋាន]
ទីផ្ទះ, ផ្ទះទាំងមូល។
វចនានុក្រម
គេហទំព័រ
នាម[គេ-ហៈ-ទំ-ព័រ]
ទំព័រដំបូងដែលគេឃើញនៅពេលបើកមើលអាសយដ្ឋានទំព័រវេប។
វចនានុក្រម
គេហបថ
នាម[គេ-ហៈ-បត់]
ផ្លូវតូចនៅចន្លោះបន្ទប់ផ្ទះសំណាក់ សណ្ឋាគារ ឬចន្លោះកៅអីរថភ្លើង រថយន្តក្រុងជាដើម។
វចនានុក្រម
គេហបាល
នាម[គេ-ហៈ-បាល]
អ្នករក្សាផ្ទះ, អ្នកចាំផ្ទះ, ឆ្មាំផ្ទះ។
វចនានុក្រម
គេហព័ន្ធ
នាម[គេ-ហៈ-ព័ន]
មនុស្សទាំងអស់ដែលរស់នៅក្នុងឯកតាលំនៅឋានមួយ (ផ្ទះ បន្ទប់ ទូក ផ្ទះទឹក ...) :
វចនានុក្រម
គេហវិទ្យា
នាម[គេ-ហៈ-វិត-ទ្យា]
វិជ្ជាមេផ្ទះ វិជ្ជាទាក់ទងនឹងគេហកិច្ច :
វចនានុក្រម
គេហស្ថាន
នាម[គេ-ហៈ-ស្ថាន]
(ម.ព. គេហដ្ឋាន)។
វចនានុក្រម
គេហស្សាមិក
នាម[គេ-ហ័ស-សា-មិក]
បុរសអ្នកម្ចាស់ផ្ទះ។ ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងការតែងកាព្យ ដើម្បីឱ្យកវីងាយជ្រើសរើសពាក្យ, ដូចជា ប្រសិនបើកវីចង់តែងកាព្យថា :
វចនានុក្រម
គេហស្សាមិកា
នាម[គេ-ហ័ស-សា-មិ-កា]
(ម.ព. គេហស្សាមិក) :
វចនានុក្រម
គេហាភិបាល
នាម[គេ-ហា-ភិ-បាល]
អភិបាលនៃគេហដ្ឋាន, អ្នកត្រួតត្រាផ្ទះសំបែង, អ្នកថែរក្សាផ្ទះ។
វចនានុក្រម
គេហ៍
សព្វនាម[គេ]
ពាក្យសម្រាប់ប្ដីប្រពន្ធហៅគ្នាទៅវិញទៅមកដោយស្មោះស្មើ, ជាពាក្យរាបសារបស់ប្រជាជន, មានសេចក្ដីថា "អ្នកផ្ទះ" :