វចនានុក្រម
ចំតិត
កិរិយាសព្ទ[ចំ-តិត]
ទយហុចគូទឡើងលើ, បំប៉ះបំពើងគូទឡើង។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ចំតូង
បរិវារសព្ទ[ចំ-តូង]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ចំតិត :
វចនានុក្រម
ចំតើត
កិរិយាសព្ទ[ចំ-តើត]
ដាក់តម្កល់ឱ្យខ្ពស់ជាងគេ, ដាក់បន្តើតលើគេ។
វចនានុក្រម
ចំទង់
នាម[ចំ-ទង់]
ក្មេងដែលចម្រើនវ័យជិតដល់ភាពកំលោះក្រមុំ, យុវភាព :
វចនានុក្រម
ចំទយ
កិរិយាសព្ទ[ចំ-ទយ]
ធ្វើឱ្យទយ :
វចនានុក្រម
ចំទាញ
កិរិយាសព្ទ, នាម[ចំ-ទាញ]
កន្ធាំងជើងជ្រែងដៃទាំងពីរ; អាការៈឬលំនាំកន្ធាំងជើង ជ្រែងដៃទាំងពីរ; ច្រើននិយាយថា បង់ចំទាញ។
វចនានុក្រម
ចំទាល
គុណកិរិយា[ចំ-ទាល]
ស្រែកខ្លាំង, ស្រែកពេញសំឡេង :
វចនានុក្រម
ចំទាស់
កិរិយាសព្ទ[ចំ-ទាស់]
ធ្វើឱ្យទាស់ដំណើរ, ឱ្យទាស់ការ :
វចនានុក្រម
ចំទាំង
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ចំ-ទាំង]
ឈរកន្ធែកជើងរាំង, ឈរកន្ធាំងជើង :
វចនានុក្រម
ចំទួយ
កិរិយាសព្ទ[ចំ-ទួយ]
ថ្នមដូចគេស្ទួយ :
វចនានុក្រម
ចំទើត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ចំ-ទើត]
ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
វចនានុក្រម
ចំទើរ
គុណនាម[ចំ-ទើ]
ស្ទើរធំ ស្ទើរតូច :
វចនានុក្រម
ចំទើស
កិរិយាសព្ទ[ចំ-ទើស]
ធ្វើឱ្យទើស :
វចនានុក្រម
ចំទែង
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ចំ-ទែង]
ដើរញែកជើងប្រឹងឱ្យលឿន :
វចនានុក្រម
ចំនួន
នាម[ចំ-នួន]
ប្រមាណដែលរាប់ឃើញ ប្រមាណមានកំណត់ :
វចនានុក្រម
ចំនួប
នាម[ចំ-នួប]
ការដែលចួប, ដំណើរចួប (ម.ប្រ.)។
វចនានុក្រម
ចំនៀរ
[ចំ-នៀ]
ចំណិតឬកំណាត់ដែលចៀរ :
វចនានុក្រម
ចំបក់
នាម[ចំ-បក់]
ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ សាច់ក្នុងគ្រាប់ត្រាំទឹកអំបិលលីងប្រើជាអាហារក៏បាន, ធ្វើតំណាប់ក៏បាន, បុកចម្រាញ់សូនធ្វើទៀនអុជក៏បាន។