វចនានុក្រម
ជ្រក
កិរិយាសព្ទ[ជ្រក]
ចូលពឹងអាស្រ័យក្នុងម្លប់; ពឹងពាក់អាស្រ័យដោយសារបុណ្យអំណាច។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ជ្រកកោន
កិរិយាសព្ទ[ជ្រក-កោន]
ស្នាក់អាស្រ័យ ពឹងពាក់អាស្រ័យ :
វចនានុក្រម
ជ្រកមមក
កិរិយាសព្ទ[ជ្រក-ម-មក]
ដើរជ្រករុករុលចូលក្នុងទីកៀនកោះ :
វចនានុក្រម
ជ្រក់
នាម[ជ្រក់]
របស់បរិភោគធ្វើដោយបន្លែ ឬ ដោយផ្កាឈើ, ផ្លែឈើដាក់ទឹកដាក់អំបិល ត្រាំទុកឱ្យមានរសជូរ :
វចនានុក្រម
ជ្រក់ក្រៅឆ្នាំង
នាម[ជ្រក់-ក្រៅ-ឆ្នាំង]
ឈ្មោះសម្លម៉្យាង ដោយប្រើទឹកក្ដៅដាំពុះ ផ្សំជាមួយគ្រឿងឆ្អិន មានត្រីងៀត, សាច់គោ ស៊ុត និងបន្លែ។
វចនានុក្រម
ជ្រង
កិរិយាសព្ទ[ជ្រង]
លើកកើចសក់ឱ្យឈរ, ឱ្យត្រង់ឡើង :
វចនានុក្រម
ជ្រងក់
គុណកិរិយា[ជ្រ-ងក់]
ដែលអង្គុយឬឈរឈ្ងោកទៅខាងក្រោម :
វចនានុក្រម
ជ្រងោ
គុណកិរិយា, គុណនាម[ជ្រ-ងោ]
ដែលនៅនឹងកណ្ដាលវាលឥតរបាំង :
វចនានុក្រម
ជ្រងំ
គុណកិរិយា, គុណនាម[ជ្រ-ងំ]
ដែលឈឹងសូន្យ ឬស្ងាត់សូន្យ :
វចនានុក្រម
ជ្រង់
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ជ្រង់]
ឈរ ឬអង្គុយសំកុករង់ចាំ :
វចនានុក្រម
ជ្រញ់
នាម[ជ្រញ់]
ឈើមូលឬកំណាត់ឈើ សម្រាប់ទ្រាប់ត្រី, សាច់ ឬបន្លែជាដើម ដែលត្រូវកាប់, ត្រូវចិញ្ច្រាំ។
វចនានុក្រម
ជ្រនង់
នាម[ជ្រ-នង់]
ឈើស្រួចសម្រាប់ដោតជង់សាច់, ជង់ត្រី; ឬសាច់ដែលគេដោតជង់ (ម.ប្រ.), ច្រើនប្រើតែ ច្រនួច ឬ ជ្រនួច។
វចនានុក្រម
ជ្រនីក
នាម[ជ្រ-នីក]
ប្រដាប់សម្រាប់ជីក, ច្រើនធ្វើដោយកំណាត់ឈើ ឬ គល់ឫស្សី, ប្រើជាជំនួសចបជីក។
វចនានុក្រម
ជ្រនួច
នាម[ជ្រ-នួច]
(ម.ព. ច្រនួច)។
វចនានុក្រម
ជ្រនៀង
នាម[ជ្រ-នៀង]
(ម.ព. ច្រនៀង)។
វចនានុក្រម
ជ្រប
កិរិយាសព្ទ[ជ្រប]
ទ្រោប (ម.ប្រ.)។
វចនានុក្រម
ជ្រប់
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ជ្រប់]
ឱនងប់ដោយកើតទុក្ខខ្លាំងឬដោយឈឺក្បាល :
វចនានុក្រម
ជ្រប់មុខ
កិរិយាសព្ទ[ជ្រប់-មុក]
ទម្លាក់មុខជ្រប់, ស្រពាប់ស្រពោន មិនស្រស់ស្រាយ មិនរីករាយតាមរយៈទឹកមុខ :