វចនានុក្រម
តុង
នាម[តុង]
ធុង ឬលូសម្រាប់ដាក់ផង់ស៊ីម៉ងត៍, ដាក់ដែកគោល, ដាក់ស្រាទំពាំងបាយជូរ ជាដើម :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
តុងដឺ
នាម[តុង-ដឺ]
កន្ត្រៃកាត់សក់ម្យ៉ាងសម្រាប់ឈូសជើងសក់ ដែលមានមុខសំប៉ែត មានធ្មេញពីរជួរធ្វើចលនាសង្កៀតគ្នាដើម្បីឱ្យសក់ដាច់។
វចនានុក្រម
តុងតាំង
គុណកិរិយា[តុង-តាំង]
ខឹងតូងតាង គឺខឹងខ្លាំងចាប់អ្វីៗបោះបោកតូងតាង។
វចនានុក្រម
តុងទីន
នាម[តុង-ទីន]
សមាគមប្រមូលប្រាក់, ក្រុមហ៊ុនសន្សំដើមទុន ដើម្បីជួយគ្នាទៅវិញទៅមក :
វចនានុក្រម
តុច្ឆបុគ្គល
នាម[តុច-ឆៈ-បុក-គល់]
បុគ្គលដែលគិតថាខ្លួនឯងលើសគេ ឬបុគ្គលដែលឥតប្រយោជន៍ ឬចោលម្សៀត។
វចនានុក្រម
តុច្ឆភាព
នាម[តុច-ឆៈ-ភាប]
ភាពដែលគិតថាខ្លួនឯងលើសគេ។
វចនានុក្រម
តុញ
កិរិយាសព្ទ[តុញ]
សុញ, ទញ់ទាល់; ច្រើនប្រើជាមួយនឹងពាក្យតុះ :
វចនានុក្រម
តុណ្ហីភាព
នាម[តុន-ហី-ភាប]
ភាពស្ងៀម, ដំណើរស្ងៀមមិនបញ្ចេញវាចា :
វចនានុក្រម
តុបតែង
កិរិយាសព្ទ[តុប-តែង]
រៀបចំឱ្យស្អាតបាត ឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់, ស្អិតស្អាងខ្លួន :
វចនានុក្រម
តុបៗ
ឧទានសព្ទ[តុប-តុប]
សូរដើរខ្លីៗ កំបុតៗ :
វចនានុក្រម
តុមត្ថកិរិយា
នាម[តុ-ម៉ាត់-ថៈ-កិ-រ៉ិ-យ៉ា]
កិរិយាសព្ទបាលីជារូបធាតុ ដែលពុំទាន់បំបែកចេញតាមបុរិសសព្វនាមទាំង ៣បែបនៅឡើយ ដូចជា ករ៑ "ធ្វើ", ចរ៑ "ប្រព្រឹត្ត; ដើរ"; តរ៑ "ឆ្លង" ជាដើមដែលចុះ តុំ បច្ច័យ មកជាជំនួយកុំឱ្យនៅត្រឹមតែរូបដើមសុទ្ធ, ករ៑ > កត្តុំ ឬ កាតុំ; ចរ៑ > ចរិតុំ; តរ៑ > តរិតុំ។ល។ សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងភាសាសំស្ត្រឹតនិងបាលីប៉ុណ្ណោះ, ឯភាសាខ្មែរពុំមាន តុមត្ថកិរិយា នេះទេ។
វចនានុក្រម
តុម្ព
នាម[តុម]
នាឡិ (រង្វាល់) ; ទីកោទឹក ...។ ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែក្រឡតូចរាងត្រមៀចរាក់សម្រាប់ដាក់កំបោរបៀកម្លូ :
វចនានុក្រម
តុម្ពថូប
នាម[តុម-ពៈ-ថូប]
ស្តូបបញ្ចុះនាឡិរង្វាល់ ដែលទោណព្រាហ្មណ៍វាល់ព្រះសារីរិកធាតុនៃព្រះសក្យមុនីសម្មាសម្ពុទ្ធ ចែក ...។
វចនានុក្រម
តុរង្គ
នាម[តុ-រ៉ង់] ឬ [តុ-រ៉ុង]
សត្វចតុប្បាទដែលមានដំណើររហ័សរហួនគឺ សេះ។
វចនានុក្រម
តុរិយាង្គ
នាម[តុ-រិ-យ៉ាង]
អង្គនៃតន្ត្រី គឺគ្រឿងភ្លេងខ្សែ១វង់ ឬ គ្រឿងភ្លេងដេញដំផ្លុំកូត១វង់។
វចនានុក្រម
តុល
នាម[ដុល] ឬ [តុ-ឡៈ]
ជញ្ជីង, ត្រាជូ, តម្លឹង, (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
វចនានុក្រម
តុលម៉ុល
គុណនាម[តុល-ម៉ុល]
(ព.សា.) ដែលមានមាឌតូចទាបកន្តុល :
វចនានុក្រម
តុលា
នាម[តុ-ឡា]
ជញ្ជីង, ត្រាជូ។