ទឹកនោម
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
គ្រឿងលាយសម្រាប់ផ្សារលោហជាតិឱ្យជាប់គ្នា។
ទឹកសុទ្ធ, ទឹកដែលគេបិតនិងចម្រាញ់សម្រាប់ផឹក :
ទឹកដែលហូរខ្លាំងពីទីខ្ពស់ចុះមកកាន់ទីទាប :
វត្ថុរាវអាល់កាឡាំងពណ៌លឿងបៃតងមានរសជាតិល្វីងដែលបញ្ចេញដោយថ្លើមសម្រាប់បន្សាបអាស៊ីដក្នុងអាហារនៅដើមពោះវៀនតូច។
ទឹកលុយ, ប្រាក់កាស; អំណាចដែលកើតចេញពីប្រាក់ :
ទឹកសមុទ្រ ទឹកមានរសជាតិប្រៃ។
ទឹកដែលផុសចេញពីក្នុងដី (ក្រោមអំពើនៃសម្ពាធដែលបណ្ដាលមកកំណភូគព្ភសាស្ត្រពិសេសរបស់តំបន់នោះ)។
ភេសជ្ជៈមួយប្រភេទផ្សំពីទឹកចម្រាញ់ពីផ្លែឈើឬបន្លែធម្មជាតិ ដូចជាក្រូច គូលែន សាវម៉ាវ សណ្ដែកសៀង ត្រឡាច និងគ្រឿងផ្សំដទៃទៀត។
ទឹកដែលចេញពីភ្នែកដោយមានអ្វីចូល, ដោយប៉ះទង្គិច ឬដោយយំជាដើម។
ទឹកដែលធ្លាក់ចុះពីអាកាស មិនទាន់ប្រែឈ្មោះដើមនៅឡើយ :
ទឹកដែលហៀរចេញពីទ្វារមាសមាតា ក្នុងពេលមុនដែលទារកនឹងសម្រាលចេញមក; កាលដែលទឹកនេះចេញមកគេហៅថា បែកទឹកភ្លោះ។
ទឹកមង្គលដែលព្រះសង្ឃសូត្រចម្រើនពុទ្ធមន្ត ឬទឹកដែលអ្នកចេះមន្តអាគមសូត្រកូរផ្លុំ សម្រាប់ស្រោច, ងូត បង្ការខ្លួន ឬជម្រះចង្រៃ (តាមទម្លាប់អ្នកជឿ)។
ធាតុទឹកខាប់បន្តិចដែលកើតក្នុងមាត់ជាធាតុផ្សើមមាត់ឱ្យសើមជានិច្ច។
(ម.ព. នាងនក់)។
ប្រេងរាវស្អិតលាយកម្ទេចផង់មាសឬស្ពាន់ សម្រាប់លាបគ្រឿងរចនាផ្សេងៗ។
អារម្មណ៍ឬអាការៈផ្សេងៗដែលស្ដែងចេញឱ្យគេឃើញនៅលើផ្ទៃមុខ :
(ម.ព. មូត្រ)។