វចនានុក្រម
បញ្ឈរជើង
កិរិយាសព្ទ[បញ់-ឈ-ជើង] ឬ [បាញ់-ឈ-ជើង]
ព្យួរឬដកភារកិច្ចដែលត្រូវបំពេញទៅតាមតួនាទីមួយរយៈ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
បញ្ឈឺ
កិរិយាសព្ទ[បញ់-ឈឺ] ឬ [បាញ់-ឈឺ]
ធ្វើឱ្យឈឺ (ប្រើបានចំពោះតែចិត្ត) :
វចនានុក្រម
បញ្ឈែល
កិរិយាសព្ទ[បញ់-ឈែល] ឬ [បាញ់-ឈែល]
ធ្វើឱ្យចេញអាការៈឈែល (ព.អា.)។
វចនានុក្រម
បញ្ញត្ត
កិរិយាសព្ទ, គុណនាម[ប័ញ-ញ៉ាត់]
ហាមប្រាមហើយ; តែងតាំងហើយ, តាំងទុកហើយ, រៀបចំហើយ; ដែលគេហាមប្រាមហើយ :
វចនានុក្រម
បញ្ញត្តកម្ម
នាម[ប័ញ-ញ៉ាត់-តៈ-កាំ]
ការបង្កើតគំនិត ពោលគឺជាដំណើរនៃការឈានទៅដល់គំនិត ឬជំនឿអរូបីមួយ ឬខណៈមួយដែលគំនិតអរូបីនោះចាប់ផ្ដើមចាប់យកទម្រង់មួយ ឬផុសឡើង។
វចនានុក្រម
បញ្ញត្តិ
នាម[ប័ញ-ញ៉ាត់]
សេចក្ដីហាមប្រាម, បម្រាម, សេចក្ដីដែលគេតែងតាំង, រៀបចំ; ពាក្យដែលគេកំណត់ហៅ :
វចនានុក្រម
បញ្ញត្តិកម្ម
នាម[ប័ញ-ញ៉ាត់-តិ-កាំ]
(ម.ព. បញ្ញត្កកម្ម)។
វចនានុក្រម
បញ្ញត្តិករ
នាម[ប័ញ-ញ៉ាត់-តិ-ក]
អ្នកដែលរៀបចំនិងដាក់ឱ្យអនុវត្តនូវបទបញ្ជាឬបទប្បញ្ញត្តិ។
វចនានុក្រម
បញ្ញត្តិ–
[—ប័ញ-ញ៉ាត់]
(ម.ព. បញ្ញត្តិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ ដូចជា :
វចនានុក្រម
បញ្ញវតី
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ៈ-វៈ-តី]
(ម.ព. បញ្ញវន្ត)។
វចនានុក្រម
បញ្ញវន្ត
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ៈ-វាន់]
អ្នកមានប្រាជ្ញា, អ្នកប្រាជ្ញ, អ្នកយកចិត្តទុកដាក់ប្រើគំនិតត្រិះរិះក្នុងកិច្ចការគ្រប់ចំពូក។
វចនានុក្រម
បញ្ញវន្តី
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ៈ-វាន់-តី]
(ម.ព. បញ្ញវន្ត)។
វចនានុក្រម
បញ្ញា
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ា]
សេចក្ដីដឹងទូទៅ; សេចក្ដីដឹងកើតអំពីការរៀន, ស្ដាប់, គិត, សួរ; ការដឹងច្បាស់នូវសេចក្ដីពិត :
វចនានុក្រម
បញ្ញាជន
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ា-ជន់]
(ម.ព. បញ្ញវន្ត)។
វចនានុក្រម
បញ្ញាញាណ
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ា-ញាន]
សមត្ថភាពនៃបញ្ញាដែលមនុស្សអាចរៀន យល់ និងគិតពិចារណា ដើម្បីធ្វើការវិនិច្ឆ័យ ឬបង្ហាញទស្សនៈ ប្រកបដោយហេតុផល :
វចនានុក្រម
បញ្ញាណ
នាម[ប៉ាញ់-ញ៉ាន]
សម្ដីបញ្ជាក់; គ្រឿងបញ្ជាក់; វត្ថុតាង, ព័ស្តុតាង (ភ័ស្តុតាង), តឹកតាង :
វចនានុក្រម
បញ្ញានុរូប
គុណនាម[ប៉័ញ-ញ៉ា-នុ-រូប]
ដែលមានសភាពដ៏គួរតាមបញ្ញា គឺដែលធ្វើអ្វីៗបានតែត្រឹមកម្លាំងបញ្ញា :
វចនានុក្រម
បញ្ញាបារមី
នាម[ប៉័ញ-ញ៉ា-បា-រ៉ៈ-ម៉ី]
ចរិយាដ៏លើសលន់ ឬគុណជាតិដ៏ល្អ ដែលគួរបំពេញដោយបញ្ញា។