វចនានុក្រម
កូនបណ្ដែត
នាម[កូន-បន់-ដែត]
កូនផ្តិលតូចៗ ដែលដាក់បណ្ដែតទឹក ក្នុងផ្តិលធំ សម្រាប់ដងទឹកពីក្នុងផ្តិលធំនោះយកមកប្រើប្រាស់។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កូនប្រយោល
នាម[កូន-ប្រ-យ៉ោល]
ប្រដាប់មួយយ៉ាងមានសណ្ឋានដូចកូនតឹងឬកូនជញ្ជីង សម្រាប់ចងខ្សែស្ទង់ពីលើមកក្រោម ដើម្បីឱ្យដឹងជាវៀចឬត្រង់។
វចនានុក្រម
កូនប្រសា
នាម[កូន-ប្រ-សា]
(ម.ព. ប្រសា)។
វចនានុក្រម
កូនពៀក
នាម[កូន-ពៀក]
(ម.ព. ក្អាត់)។
វចនានុក្រម
កូនភ្លោះ
នាម[កូន-ភ្លោះ]
កូនពីរឬលើសពីពីរនាក់ដែលចាប់កំណើតក្នុងផ្ទៃម្ដាយក្នុងពេលតែមួយហើយសម្រាលចេញជាបន្តបន្ទាប់ :
វចនានុក្រម
កូនរដូវប្រាំង
នាម[កូន-រ-ដូវ-ប្រាំង]
រយៈពេលខ្លីប្រមាណជាពីរសប្ដាហ៍ដែលគ្មានភ្លៀងធ្លាក់ក្នុងរដូវវស្សា ដែលជាទូទៅតែងតែកើតមាននាខែសីហា។
វចនានុក្រម
កូនរម
នាម[កូន-រម]
(ម.ព. រម)។
វចនានុក្រម
កូនលង
នាម[កូន-លង]
ឈ្មោះដង្កូវមួយប្រភេទ មានកំណើតពីឈើ ស៊ីឈើជាអាហារ។
វចនានុក្រម
កូនលោក
នាម[កូន-លោក]
ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ ពួកត្រយង, រនាល, តែតូចជាង មានត្រី ខ្យង ខ្ចៅ ជាអាហារ។ ស្រុកខ្លះហៅថា គោលោក, ខ្លះទៀតហៅថា លាលោក។
វចនានុក្រម
កូនសង្កត់
នាម[កូន-សង់-កត់]
គ្រឿងប្រដាប់ធ្វើដោយមាស, ប្រាក់ បញ្ចុះមន្តគាថា ដោតនឹងខ្សែសម្រាប់ចងចង្កេះ។
វចនានុក្រម
កូនសរ
នាម[កូន-ស]
ព្រួញសម្រាប់បាញ់។
វចនានុក្រម
កូនសុំ
នាម[កូន-សុំ]
កូនដែលសុំពីគេយកមកចិញ្ចឹម។
វចនានុក្រម
កូនសោ
នាម[កូន-សោ]
ឧបករណ៍តូចធ្វើពីលោហៈសម្រាប់ដោតចូលទៅក្នុងរន្ធមេសោ ដើម្បីមួលបើកឬបិទ។
វចនានុក្រម
កូនស្ងើន
នាម[កូន-ស្ងើន]
កូនបង្កែបឬកង្កែបប្រុយ (សម្ដីអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកពួកខ្លះ)។
វចនានុក្រម
កូនអុក
[កូន-អុក]
កូនទាំង ៣២សម្រាប់លេងក្នុងល្បែងអុក :
វចនានុក្រម
កូនឥតខាន់ស្លា
នាម[កូន-អិត-ខាន់-ស្លា]
កូនដែលឪពុកម្ដាយមិនបានរៀបការឬមិនបានចុះសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍។
វចនានុក្រម
កូប
នាម[កូប]
ទីសេនាសនៈមានដំបូលសណ្ឋានដូចខ្យងសម្រាប់ដាក់លើខ្នងដំរី :
វចនានុក្រម
កូបៗ
ឧទានសព្ទ[កូប-កូប]
សូរកង្កែបកូបយំ :