វចនានុក្រម
កៀន
[កៀន]
ញោចឬឈូងតូច :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កៀនស្វាយ
នាម[កៀន-ស្វាយ]
ឈ្មោះស្រុកមួយនៅខាងទិសអាគ្នេយ៍ក្រុងភ្នំពេញ, នៅក្នុងខេត្តកណ្ដាល។
វចនានុក្រម
កៀប
កិរិយាសព្ទ[កៀប]
រឹតដោយតង្កៀប :
វចនានុក្រម
កៀរ
[កៀ]
ជូត, ប្រមូលដោយខ្នៀរ; ប្រមូលនាំយកទៅ។
វចនានុក្រម
កៀរគរ
[កៀ-គ]
កៀរឱ្យបានជាគំនរ, ប្រមូលឱ្យបានច្រើន :
វចនានុក្រម
កៀវ
កិរិយាសព្ទ[កៀវ]
ព័ន្ធកៀកដោយជើងមិនឱ្យឃ្លាតពីចង្កេះ ឬពីអ្វីដែលព័ន្ធកៀកនោះ។
វចនានុក្រម
កៀស
កិរិយាសព្ទ[កៀស]
ឆ្កឹះ, ឆ្កៀសដោយខ្នៀស :
វចនានុក្រម
កេកៗ
ឧទានសព្ទ[កេក-កេក]
សូរឮដោយសម្រែកសត្វ មានសេក ជាដើម។
វចនានុក្រម
កេង
កិរិយាសព្ទ[កេង]
កាត់តម្រួយដេញរកគំនិតគ្នា។ ពាក្យនេះច្រើននិយាយតែក្នុងការលេងល្បែងស៊ីសង :
វចនានុក្រម
កេងកង
នាម[កេង-កង]
ឈ្មោះសត្វបក្សីមួយប្រភេទ មានចំពុះធំមិនសមនឹងមាឌខ្លួន :
វចនានុក្រម
កេងកាង
គុណកិរិយា, គុណនាម[កេង-កាង]
ដែលមានដំណើរតេងតាង :
វចនានុក្រម
កេងចំណេញ
កិរិយាសព្ទ[កេង-ចំ-ណេញ]
គៃបំបាត់ដើម្បីទាញយកផលប្រយោជន៍អ្វីមួយ :
វចនានុក្រម
កេងប្រវ័ញ្ច
កិរិយាសព្ទ[កេង-ប្រ-វ៉ាញ់]
យកចំណេញដោយគៃបន្លំ, គៃបំបាត់ដោយបញ្ឆោតឬឧបាយកលផ្សេងៗ ដើម្បីយកប្រយោជន៍អ្វីមួយ :
វចនានុក្រម
កេណ្ឌ
កិរិយាសព្ទ[កែន]
(ម.ព. កែន និង កំណែន)។
វចនានុក្រម
កេតនភណ្ឌ
នាម[កេ-តៈ-ណៈ-ភាន់]
របស់ដែលទុកដូចជាទង់សម្រាប់ជាតិ ឬសម្រាប់ប្រទេស, វត្ថុដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម; និមិត្តរូប :
វចនានុក្រម
កេតុ
នាម[កែត]
ទង់; រស្មី។
វចនានុក្រម
កេតុមាលា
នាម[កេ-តុ-មា-លា]
របៀបរស្មី។ ព្រះនាមស្ដេច ១អង្គ សោយរាជ្យនៅនគរធំ គឺព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ២: ព្រះកេតុមាលា។ យកព្រះនាមនេះមកដាក់ជាឈ្មោះមន្ទីរពេទ្យធំមួយនៅក្រុងភ្នំពេញ :
វចនានុក្រម
កេរ
នាម[កេ]
ដំណែល, សម្បាច់របស់ដូនតា ឬមាតាបិតា ជាដើម :