វចនានុក្រម
កេរកាល
នាម[កេ-កាល]
ឈ្មោះសាស្ត្រាច្បាប់ចាស់មួយ មានពាក្យប្រដៅជាដំបូន្មានផ្សេងៗ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កេរភេទ
នាម[កេ-ភេត]
កេរខ្មាស, ប្រដាប់ភេទ, អង្គជាត។
វចនានុក្រម
កេរាដិកជន
នាម[កេ-រ៉ា-ដិ-កៈ-ជន់]
ជនដែលផ្គាប់ផ្គុនរណេបរណឺបអែបអប និយាយស្របចាក់បណ្ដោយតាមទាំងខុសទាំងត្រូវ ដើម្បីឱ្យកើតសុខនិងប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនតែម៉្យាង មិនអើពើចំពោះប្រយោជន៍ជាសាធារណៈ។
វចនានុក្រម
កេរ្តិ៍
នាម[កេ]
សេចក្ដីសរសើរ, ការល្បី, ការល្បីលេចឮ, ខ្ចរខ្ចាយ :
វចនានុក្រម
កេល
កិរិយាសព្ទ[កេល]
ទាត់រំកិលកោយនឹងចំហៀងមេជើង, ដោយកែងជើងជាប់នឹងដី ដើម្បីឱ្យបានទៅជិតដៀប រួចទើបទាត់តម្រូវជាឯក្រោយ (ល្បែងអង្គញ់)។
វចនានុក្រម
កេលកុង
គុណនាម[កេល-កុង]
ដែលវៀច, ដែលកោង, ដែលបត់បែន :
វចនានុក្រម
កេវ
កិរិយាសព្ទ[កេវ]
បំពត់ប្រជុំឱ្យចុងទាំងពីរខាងជួបគ្នា ដើម្បីឱ្យមានរាងជាកន្ទោង ឬជាត្រួយ, ជាសាជី :
វចនានុក្រម
កេស
នាម[កែស]
សក់, សក់ទាំងឡាយ (ប្រើក្នុងរាជសព្ទ) :
វចនានុក្រម
កេសរ
នាម[កែ-ស]
លំអងផ្កា, កេសរផ្កា។ សំណុំរោមវែងៗ ត្រង់កសត្វចតុប្បាទ មានសីហៈជាដើម។
វចនានុក្រម
កេសរកូល
នាម[កែ-ស-កូល]
រុក្ខជាតិម៉ូណូកូទីលេដុង ដែលមានស្លឹករាងដូចផ្លែដាវនិងមានផ្កាពណ៌ស្រស់ឆើត។
វចនានុក្រម
កេសរសីហៈ
នាម[កេ-ស-សី-ហៈ]
សីហៈដែលមានកេសរ គឺសំណុំរោមវែងៗ ត្រង់ក ហៅ កេសររាជសីហ៍ ក៏បាន គឺកេសរសីហៈជាស្ដេចនៃម្រឹគទាំងពួង។
វចនានុក្រម
កេសា
នាម[កេ-សា] ឬ [កែ-សា]
(ម.ព. កេស១)។
វចនានុក្រម
កេះ
កិរិយាសព្ទ[កេះ]
ឆ្កឹះដោយម្រាមដៃ, ដោយក្រចក :
វចនានុក្រម
កែ
កិរិយាសព្ទ[កែ]
រើធ្វើឡើងទៀតឱ្យខុសអំពីភាពដើម :
វចនានុក្រម
កែក
គុណនាម[កែក]
ដែលមានលំនាំមិនស្មើពីកំណើត :
វចនានុក្រម
កែក្រាយ
កិរិយាសព្ទ[កែ-ក្រាយ]
ដើរយាងយាសទៅមក ដូចដំណើរល្ខោនរាំ :
វចនានុក្រម
កែខៃ
កិរិយាសព្ទ[កែ-ខៃ]
លៃលក, ដោះស្រាយពាក្យសម្ដី :
វចនានុក្រម
កែង
នាម[កែង]
ប្រដាប់ជាងឈើសម្រាប់ផ្ទៀងឱ្យត្រឹមត្រង់ជ្រុង :