វចនានុក្រម
ប្រមឹក
នាម, គុណនាម[ប្រ-ម៉ឹក]
អ្នកដែលកាន់ទម្លាប់ផឹកសុរាដល់ស្រវឹង; ដែលញៀនឬជាប់សុរា :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ប្រមុខ
គុណនាម[ប្រ-មុក]
ដែលជាប្រធាន, ជាធំបំផុត, ចម្បង; ដែលប្រសើរក្រៃលែង; ដែលជាឯក, ជាទី ១។
វចនានុក្រម
ប្រមុខរដ្ឋ
នាម[ប្រ-មុក-រ័ត]
ប្រមុខរបស់រដ្ឋ, ឥស្សរជនជាប្រធានក្នុងប្រទេស, ...។
វចនានុក្រម
ប្រមុខ្យ
គុណនាម[ប្រ-មុក]
(ដូចគ្នានឹង បាមោក្ខ ដែរ)។
វចនានុក្រម
ប្រមុច
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ប្រ-ម៉ុច]
ចាប់សង្កត់ឱ្យជច់, សង្កត់ផ្ញុច :
វចនានុក្រម
ប្រមុញ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ប្រ-ម៉ុញ]
ចាប់សង្កត់ឬទះឱ្យស្រុញ :
វចនានុក្រម
ប្រមុម
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ម៉ុម]
ធ្វើឱ្យកើតបានជាមុម, ផ្គុំប្រកបជ្រុង គឺយកបំណែកចំហៀងទាំង២ខាងប៉ះភ្ជាប់ភ្ជិតគ្នាឱ្យកើតបានជាជ្រុង :
វចនានុក្រម
ប្រមុំ
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ម៉ុម]
(ម.ព. ប្រមុម)។
វចនានុក្រម
ប្រមូរ
នាម[ប្រ-ម៉ូ]
រមូរកន្ទេលដែលគេមូរទុក។
វចនានុក្រម
ប្រមូល
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ម៉ូល]
ធ្វើឱ្យមូល, ឱ្យរួបរួមគ្នាមិនឱ្យរាត់រាយឬខ្ចាត់ខ្ចាយ :
វចនានុក្រម
ប្រមើល
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ម៉ើល]
ថ្កោលមើលពីចម្ងាយ, មើលប្រយោលពីទីខ្ពស់មកទីទាប; រំពឹង, គ្នេរ, ស្ទង់មើលពីចម្ងាយ :
វចនានុក្រម
ប្រមៀល
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-មៀល]
ធ្វើឱ្យរមៀល :
វចនានុក្រម
ប្រមេ
នាម[ប្រ-ម៉េ]
ផ្លានដែលដាក់សង្កត់ផ្ទោងចំពីលើក្បាលសសរ (ជាមេនាំឱ្យមាំ)។
វចនានុក្រម
ប្រមេហរោគ
នាម[ប្រ-ម៉េ-ហៈ-រោក]
រោគប្រមេះ។
វចនានុក្រម
ប្រមេះ
នាម[ប្រ-ម៉េះ]
ឈ្មោះរោគពិការទឹកមូត្រ គឺរោគដែលបណ្ដាលឱ្យកើតជាខ្ទុះ ឬកកើតជាគ្រាប់រឹងខាំងរាំងបស្សាវមគ្គឱ្យលំបាកបន្ទោបស្សាវៈ; មាន ២យ៉ាងគឺ ប្រមេះទឹកបាយ, ប្រមេះគ្រាប់។
វចនានុក្រម
ប្រមែ
បរិវារសព្ទ[ប្រ-ម៉ែ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ប្រមូល ឬ ប្រមុម :
វចនានុក្រម
ប្រមោក
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ម៉ោក]
វាយម៉ោកៗរឿយៗ, ចាប់ទង្គិចរឿយៗ។
វចនានុក្រម
ប្រមោទ
នាម[ប្រៈ-ម៉ោ-ទៈ] ឬ [ប្រ-ម៉ោត]
(ម.ព. ប្រមោទ្យ)។