វចនានុក្រម
ប្រភាស
នាម[ប្រ-ភាស]
ពោល, ស្ដី, និយាយ; (រ.ស.) ត្រាស់; មានព្រះតម្រាស់ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ប្រភូ
[ប្រ-ភូ]
ម្ចាស់, ចៅហ្វាយ។
វចនានុក្រម
ប្រភើច
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ភើច]
ភើចទៅភើចមក, ភើចរឿយៗ, ភើចយឺតមិនលែង។
វចនានុក្រម
ប្រភេទ
នាម[ប្រ-ភេត]
បែប, យ៉ាង, បែបយ៉ាង; ចំណែក, បែបបទដែលចែកចេញជាពួកដោយឡែក, សេចក្ដីផ្សេងគ្នា :
វចនានុក្រម
ប្រភេទវិទ្យា
នាម[ប្រ-ភេត-វិត-ទ្យា]
វិទ្យាសាស្ត្រនៃការបែងចែកទៅតាមប្រភេទទូទៅ ដើម្បីសម្រួលដល់ការធ្វើវិភាគនៃតថភាពស្មុគស្មាញ។
វចនានុក្រម
ប្រមង់
នាម[ប្រ-ម៉ង់]
ឈ្មោះសត្វស្លាបពួកខ្លែង មាត្រស្រដៀងនឹងខ្លែង តែមានសម្បុរជាំជាងខ្លែង។
វចនានុក្រម
ប្រមល់
នាម[ប្រ-ម៉ល់]
ចិត្ត, គំនិត, ច្រើននិយាយថា តប់ប្រមល់ គឺថប់បារម្ភខ្លាំង, ខ្វល់ចិត្តខ្លាំង, ព្រួយចិត្តខ្លាំង រកគិតអ្វីមិនលេច, ទាល់គំនិត។
វចនានុក្រម
ប្រមា
នាម[ប្រ-ម៉ា]
ការរាប់។ (សំ.) ញាណ, ប្រាជ្ញា, សេចក្ដីដឹងច្បាស់។
វចនានុក្រម
ប្រមាញ់
នាម[ប្រ-ម៉ាញ់]
អ្នកបាញ់សត្វ, អ្នកបរបាញ់សត្វ (ព្រាន)។
វចនានុក្រម
ប្រមាណ
[ប្រ-ម៉ាន]
ការរាប់, ការស្ទង់, គ្នេរ, ស្មាន, ចំនួន; ពាក្យ, សេចក្ដីដែលគួររាប់គួរយកជាការពិតបាន; ការកំណត់ឬស្ទង់ដំណើរ :
វចនានុក្រម
ប្រមាណបត្រ
នាម[ប្រៈ-ម៉ា-ណៈ-ប័ត]
សំបុត្របរិសុទ្ធិ គឺសំបុត្រប្រាប់បរិសុទ្ធិរបស់បុគ្គលអ្នកមានដំណើរចេញទៅកាន់ទី កាន់ប្រទេសដទៃ។
វចនានុក្រម
ប្រមាណបុរស
នាម[ប្រៈ-ម៉ា-ណៈ-បុ-រ៉ស់]
អ្នកពិភាក្សាក្ដី, អ្នកជំនុំក្ដី (ចៅក្រម)។
វចនានុក្រម
ប្រមាណលេខា
នាម[ប្រៈ-ម៉ា-ណៈ-ឡេ-ខា]
(ម.ព. ប្រមាណបត្រ)។
វចនានុក្រម
ប្រមាត់
នាម[ប្រ-ម៉ាត់]
ឈ្មោះអាការៈមួយប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ ជាកន្លែងដក់ទឹកលឿងមានរសល្វីងឆ្អាប ជាជំនួយនាំឱ្យអាហាររលួយទ្រោមចុះ។
វចនានុក្រម
ប្រមាត់កង្កែប
នាម[ប្រ-ម៉ាត់-កង់-កែប]
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដុះវាររាបក្រាបផ្ទាប់នឹងដីសើម ដូចគ្នានឹងប្រមាត់ដី ប៉ុន្តែស្លឹករួញជ្រួញៗ សណ្ឋានប្រមាត់កង្កែប។
វចនានុក្រម
ប្រមាត់ដី
នាម[ប្រ-ម៉ាត់-ដី]
ឈ្មោះស្មៅពួកប្រមាត់កង្កែប មានរសល្វីងឆ្អិតស្រដៀងនឹងរសទឹកប្រមាត់, ប្រើជាបន្លែស្លស្រឡក់បាន, រាប់អានថាជាសម្លកែរោគគ្រុនស្រៀវ។
វចនានុក្រម
ប្រមាថ
[ប្រ-ម៉ាត]
ការបៀតបៀនគេ, ការញាំញីគេ, ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញឱ្យគេលំបាក; ការមើលងាយគេ :
វចនានុក្រម
ប្រមាទ
នាម[ប្រ-ម៉ាត]
ការភ្លេចស្មារតី, ធ្វេសស្មារតី, សេចក្ដីប្រហែស, ការប្រហែសធ្វេស។