វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ក្បិត

កិរិយាសព្ទ· verb [ក្បិត]

Learner aid: verb · [ក្បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បិទឬសង្កត់ដោយដៃឱ្យរាបឱ្យរបប :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ក្បេត
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បិទឬសង្កត់ដោយដៃឱ្យរាបឱ្យរបប :

ឧទាហរណ៍

“ក្បិតសក់, ក្បិតសំពត់ (ហៅ ក្បេត ក៏បាន)។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់