វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្បិត
កិរិយាសព្ទ· verb [ក្បិត]
Learner aid: verb · [ក្បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បិទឬសង្កត់ដោយដៃឱ្យរាបឱ្យរបប :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ក្បេត
Learner aid: verb · [ក្បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បិទឬសង្កត់ដោយដៃឱ្យរាបឱ្យរបប :
បិទឬសង្កត់ដោយដៃឱ្យរាបឱ្យរបប :
“ក្បិតសក់, ក្បិតសំពត់ (ហៅ ក្បេត ក៏បាន)។”