វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្ស័យ
នាម· noun [ក្សៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ក្សៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការអស់ទៅ; សេចក្ដីបាត់បង់, វិនាស។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការអស់ទៅ; សេចក្ដីបាត់បង់, វិនាស។
២
ប្រើសព្វថ្ងៃនេះ មានទំនងដូចជា កិ. :
ឧទាហរណ៍
“ក្ស័យជីវិត, ក្ស័យកិលេស គឺអស់ជីវិត, អស់កិលេស។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ក្សយ; បា. ខយ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់