វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទាត់
កិរិយាសព្ទ· verb [ទាត់]
Learner aid: verb · [ទាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រហារដោយខ្នងជើង; ឈូស, ឆាយ, ឆ្កឹះលើកចោល :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទាត់ចោល
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រហារដោយខ្នងជើង; ឈូស, ឆាយ, ឆ្កឹះលើកចោល :
ឧទាហរណ៍
“ទាត់សី, ទាត់ត្រូវមួយជើង, ទាត់សំរាម។”
២
(ព.ប្រ.) បដិសេធចោល, លើកចោល, កាត់ចោល លែងយក :
ឧទាហរណ៍
“ទាត់ពាក្យ, ទាត់សេចក្ដី, ទាត់ចោលលែងរាប់ជាគ្នា។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់