វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“ទាត់ចោល” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ ទាត់។
ទាត់
កិរិយាសព្ទ· verb [ទាត់]
Learner aid: verb · [ទាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រហារដោយខ្នងជើង; ឈូស, ឆាយ, ឆ្កឹះលើកចោល :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទាត់ចោល